ТАНҲО БО КУМАКИ ХУДОВАНД ШАХСИЯТҲОИ БУЗУРГ ҶОМЕАҲОРО ОСУДА НИГАҲ МЕДОРАНД

Мавзӯи шахсиятҳои фавқулода бузург ва саҳми онҳо дар рушди ҷомеаи инсонӣ аслан мавзӯи дерина барои пажӯҳишҳо ва ҷустуҷӯҳои фикрӣ ба шумор меравад. Нақши шахсияте, ки битавонад дар лаҳазоти ҳассосу пурфоҷиа ба арсаи таърих омада, ҷомеа ва давлатҳоро аз буҳрону ботлоқҳои иҷтимоӣ берун кашида, роҳи дурусти пешрафтро нишон диҳанд ва муваффақ гарданд, дар таърихи аксари давлатҳои имрӯза мутамаддин ба мушоҳида мерасад.

ҚАЗОҚҲО ТАНЗИМРО АЗ ЛИБОС ОҒОЗ МЕКУНАНД

Парламенти Ҷумҳурии Қазоқистон дар ҳоли баррасии лоиҳаи қонунест, ки пӯшиши либос ва андозаи ришро ба танзим медарорад. Тавре вазири ин кишвар оид ба корҳои дин ва ҷомеаи шаҳрвандӣ Нурлан Ермекбоев ба хабаргузории русии “Rеgnum” гуфтааст, бар асоси ин лоиҳаи қонун, пӯшидани либоси сиёҳ ва сатр низ барои бонувони қазоқистонӣ манъ хоҳад шуд

АМАЛҲОИ НЕКИ ЯК МУСУЛМОН (№2)

Зиёрати қабристон дар дини мубини ислом суннат ва амри ҷоизу мустаҳаб дониста мешавад. Зеро бо ин амал шахси мусулмон охират ва фавтиданро ба ёд меоварад ва аз анҷом додани корҳои бад, кирдори зишт ва суханҳои носазо худдорӣ мекунад. Дар ин мавзӯъ аз Пайғамбари ислом Муҳаммад (с) ҳадисҳое ривоят шудаанд, ки барои панду насиҳат ва дарси ибрат омӯхтан муфиданд.

ДУ ҚОНУНШИКАНӢ ДАР ЯК МАЪРАКА. НАТИҶАҲОИ РЕЙДИ САНҶИШИИ КОРМАНДОНИ КУМИТА

Дар баробари ин, дар ҳамин маърака нисбат ба сароянда Нормурод Ашӯров, сокини ш. Турсунзода, ки талаботи қисми 1 моддаи 14-и Қонунро ба инобат нагирифта, бо соҳибмаърака шартнома набастааст, парвандаи ҳуқуқвайронкунии маъмурӣ тартиб дода шуд. Бо қарори суд, бо дастрасӣ ба моддаи 481-уми Кодекси ҳуқуқвайронкунии маъмурӣ нисбат ба Абдулҳақ Бердиев ҷазо дар намуди ҷарима - 100 нишондиҳанда барои ҳисобҳо, баробар ба 5 ҳазор сомонӣ ва нисбат ба Нормурод Ашӯров 50 нишондиҳанда, баробар бо 2500 сомонӣ татбиқ карда шуд

ҲИЗБИ ИСЛОМӢ ВА АМАЛҲОИ НОМУСУЛМОНОНА

Ҳоло барои ҷомеа маълум гардида истодааст, ки ҳамаи аъмоли гурӯҳи ифротии ҲНИТ аз чоҳорчӯбаи дини мубини ислом дур мебошанд. Намояндагони ин ташкилоти ифротӣ бо муташанниҷ сохтани вазъияти сиёсии солҳои аввали соҳибистиқлолӣ инсонҳои бегуноҳро ба қатл расонида, молу мулки дигаронро ғорат карданд. Дар ҳоле ки  ин амал аз нигоҳи Ислом қатъан маҳкум мешавад.

ҲНИТ ЭҲСОС НАКАРДААСТ, КИ ДИГАР БОВАРАШ НАМЕКУНАНД...

Агар андешаҳои ин “собиқадори наҳзатӣ”-ро чуқуртар таҳлил кунем, аз суханони ӯ ба ғайр аз ғасби ҳокимият, хунрезӣ ва нооромии кишвари мо дигар бӯе намеояд. Вале номбурда то ҳол эҳсос накардааст, ки дигар дар асл миллати тоҷик на ба онҳо, на ба ақидаҳояшон ва на ба идеологияи ин ҳизби террористӣ эҳтиёҷ надошта, боварашон намекунад, зеро тоҷикистониён хуб дарк кардаанд, ки ин ҳизб “фарзанди кадом Аҳриман” аст.

МАСЪУЛИЯТҲОИ МУШТАРАКИ ВОЛИДАЙНУ ФАРЗАНДОН ДАР ОИЛА

Яъне тибқи ин оят сарпарастии оила бар дӯши мард вогузор карда шудааст. Ҳар вақте ки як ҷавонписар як ҷавондухтарро дар никоҳи худ медарорад, нафақаи ӯ, либосу ҷои зисти ӯ бар дӯши мард аст, ки барои ҳамсари худ таъмин намояд. Ва бар зан воҷиб аст, ки итоат аз шавҳар дошта бошад ва молу хонадони шавҳар ва номуси ӯро ҳифз  намояд.

Страницы