ТАВЪАМ БУДАНИ МАҚСАДИ ИНСОНҲО БО РОҲБАРИ СИЁСӢ -РОҲИ РАСИДАН БА ЗИНДАГИИ ПУРСАОДАТ

Воқеиятҳои исботшудаи таърихи инсоният ба таври возеҳ нишон додаанд, ки нақши Роҳбари сиёсӣ дар бунёд ва ташаккули Давлати миллӣ баҳснопазир аст ва ин тақозои табиии худи инсонҳо ҳамчун субъект мебошад. Имрӯз он марҳилаи таърихӣ барои миллату давлати тоҷик фаро расидааст, ки ҳар фарди ин сарзамин ифтихори табиӣ зистан ва иштирок дар бунёди ин марҳилаи созандаро  бо иттиҳод дар атрофи ин Роҳбар дорад.

СУБЪЕКТҲОИ СИЁСӢ-ЧЕҲРАҲОИ ТАЪСИРГУЗОР ДАР ТӮЛИ ТАЪРИХ

Метавон бо таъкиди зарурати интишори матолибе чун “Субъекти сиёсӣ ва амнияти миллӣ” иброз намуд, ки дар раванди феълии ҷаҳони муосир воқеан масъалаи таҳкими худшиносию худогоҳӣ ва қадршиносии абармардони арсаи сиёсат, ки ояндаи неки аҳли ҷомеа аз ташаббусҳои созанадаву бунёдкоронаи онҳо вобастагии амиқ дорад, басо ногузир ба ҳисоб меравад

ИФОДАИ РИСОЛАТИ ВАТАНДОРӢ ДАР ЯК МАҚОЛА

Ишораҳои муаллиф вобаста ба субъектҳои сиёсӣ, шахсиятҳои фавқулодаи таърихию сиёсӣ воқеан ҷолиб ва қобили дастгирист. Зеро дар тӯли таърих ҳамеша маҳз шахсиятҳои ҷонфидою сарсупурда тавонистаанд бо истифода аз хиради азаливу бо такя ба таҷрибаи рӯзгор сарнавиштсоз бошанд.

ВОҚЕЪНИГОРИИ ЯК ОЛИМ, СИЁСАТМАДОР ВА ФАЙЛАСУФ

Мақоларо мутолиа намуда, ба хулосае омадам, ки тамоми фикррониҳое, ки перомуни субъекти воқеӣ шудааст, агар ба Пешвои миллат-Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон нисбат диҳем, хато намекунем. Зеро Президенти кишварамон ҳамватан ва ҳаммилати мост ва ба Пешвои миллат нисбат додани иқтибоси овардаи муаллиф аз китоби файласуфи олмонӣ Ф.Нитсше «Чунин гуфт Зардушт» айни муддаост:

ИҚДОМЕ БАРОИ ГУСТАРИШИ ХУДШИНОСӢ

Мақолаи мазкур тақозои замон буда, маърифати сиёсии мардумро баланд мебарад ва барои ҳар фарди ҷомеа, барои шинохти шахсият, барои худшиносии миллӣ аҳамияти аввалиндараҷа дорад. Гузашта аз ин, пешниҳоди чунин матолиб ба ҷомеа аз он ҷиҳат амри муҳиму саривақтист, ки он метавонад дар роҳи инкишофи худшиносии миллӣ, сазовор баҳо додан ба ҳодисаву воқеоти олами ҳастӣ ва қадршиносии шахсиятҳои таърихиву фавқулода ба таври мусбат муассир бошад.

ТАЪСИРИ РАВАНДИ ҶАҲОНИШАВӢ БА ФАРҲАНГУ АРЗИШҲОИ МИЛЛӢ

Дар фарҳанги зиндагиномаи мо тоҷикон чунин барномае вуҷуд дошт, ки бунёди оила бояд чунон мустаҳкам бошад, ки онро ё марг, ё дар баъзе ҳолатҳо бефарзандӣ метавонад ҷудо созад. Алҳол оилаҳои ҷавони мо аз якҷоя будан, ҷудоии онҳо бештар ба чашм мерасад.

СУБЪЕКТИ СИЁСӢ ВА АМНИЯТИ МИЛЛӢ

Сарфи назар аз қонуниятҳои раванди воқеоти ҷамъиятӣ, ки ногузир будани онҳо барои рушду такомули муносиботи ҷамъиятӣ таъкид карда мешаванд, таҷрибаи таърихӣ баёнгари он аст, ки субъектҳои сиёсӣ дар шаклгирӣ ва натиҷаи амали  сиёсӣ нақши фавқулода муҳимро мебозанд. Ба назар чунин мерасад, ки омӯзиши субъекти сиёсӣ, ба тарзи "абадӣ ва беохир наздикшавии тафаккур ба ҳадафи таҳқиқро" тақозо мекунад.

Страницы