Асолати ислом

ИСЛОМ ЗИДДИ ТАФРИҚА

Бемазҳабӣ ё бисёрмазҳабӣ, эҷоди ихтилофот, омилҳое мебошанд, ки боиси ба гурўҳҳо ҷудо шудани мусулмонон ва дар ин замина сар задани муноқишаҳо мегардад. Мисоли ин парокандагӣ ва муноқишаҳои ҳарбӣ, дар ниқоби ислом рехтани хуни ҳазорон мардуми бегуноҳ, вайронӣ ва фасоди давлат дар якчанд кишварҳои мусулмонӣ шуда метавонад.

ХАТАРҲОИ ТЕРРОРИЗМ БА ҶОМЕАИ ҶАҲОНӢ

Таърихи инсоният аз лаҳзахои пайдоиш то ба имрӯз бо дин иртиботи кавӣ дорад, ки ба ҳаёти инсон аз таваллуд то март таъсир мерасонад. Дар ҷомеа падидаеро ёфтан мушкил аст, ки мисли дин ба зиндагии одамон наздик бошаду ҳамзамон дар масири таърих ихтилофу моҷароҳои зиёдеро ба вуҷуд оварда бошад. Ин аст, ки дар фарҷоми асри XX ва оғози асри XXI инсониятро мавҷи ифротгароии динӣ ба маротиб фаро гирифта, боиси муноқишаҳо дар нуқтаҳои гуногуни дунё гардидааст.

БАРОИ ТЕРРОРИСТ КАЪБАВУ БУТХОНА ЯКЕСТ

Барои мисол аз омӯзиши таърих маълум аст, ки абарқудратҳо ҳамеша ба Осиёи Миёна ҳуҷум мекарданд ва муваффақ мешуданд. Сабаби муваффақияти онҳо дар чӣ буд? Дар лашкари бешумор? Ҳаргиз не! Сабаби муваффақияти онҳо дар бетарафии мардум ва парокандагии ҷомеа буд. Искандари Мақдунӣ, муғулҳо, Темури ланг... лашкари ин истилогарон маҳз аз бетарафии мардум ғолиб меомад.

ИФРОТГАРОӢ. АЛАЙҲИ ОН ЧӢ БОЯД КАРД?

Шароит имрӯз моро водор мекунад, ки мубориза бо ифротгароии динӣ ва терроризмро чун масъалаи хеле муҳим ва ҷиддӣ арзёбӣ намоем. Шак нест, ки ин масъала ба сарнавишти давлатдории миллии мо гиреҳ хӯрдааст. Лозим аст, ки ба шинохти моҳияти ифротгароии динӣ, дарки хатари воқеӣ ва ба мубориза алайҳи он таваҷҷуҳи бештаре намоем

ДӮСТ ДОШТАНИ ВАТАН – СУННАТЕ АЗ СУННАТҲОИ ПАЁМБАРИ АКРАМ

Расули акрам (с) мефармоянд: “Валлоҳи иннаки лахайру арзи-л-Лоҳи ва аҳабу арзи-л-Лоҳи илайя. Ва лав ло аинӣ ухриҷту минки мо хараҷту минки”. Қасам ба Худо албатта ту (эй Макка) барои ман беҳтарин заминӣ ва маҳбубтарин заминӣ. Ва агар ман аз ту берун карда намешудам, ҳаргиз аз ту берун намешудам”. Имрӯз мо пайравони дӯстдорони Пайғамбар ҳастем, бояд ба ҳама гуфтаву фармудаи ӯ амал намуда, дар ҳаёту зиндагиамон татбиқ намоем

ҲУШДОР. 7 НИШОНАИ АСЛИИ САЛАФИЯ, КИ БОЯД БИДОНЕМ

Дар он аср вақте ки бероҳону бидъаткорону фосиқон дар Самарқанду Бухоро зуҳур карданд, пешвоёни он замон ҷамъомада гуфтанд: “Бобоён ва падарони мо ба роҳи аҳли суннат ва ҷамоат буданд, акнун имрӯз гурӯҳҳо мисли имрӯза ваҳҳобӣ, салафӣ, шиа ва ғайра пайдо шуданд. Моро зарур аст, ки мазҳаби худро ҳифз кунем” ин  суханро ба амири одил Абуиброҳим Исмоил ибни Аҳмади Сомонӣ арз карданд ва подшоҳи одил ҳимоят аз миллату мазҳаб карда он гуруҳҳоро саркуб намуданд.

РӮҲОНИЁНИ ПОКИСТОН ҲАМЛАИ МАРГТАЛАБОНА (ИНТИҲОРӢ) - РО РАСМАН ҲАРОМ ВА ЗИДДИСЛОМӢ ЭЪЛОН КАРДАНД

Беш 1 800 рӯҳонии Покистон, аз ҷараёнҳои мухталифи исломӣ, бо нашри як фатво ҳамлаи интиҳориро "амали ғайриисломӣ" эълон карданд. Ин рӯҳониён гуфтаанд, ки аз рӯи таълимоти Ислом бомбагузории интиҳорӣ мамнуъ ва "ҳаром" аст. Фатвои рӯҳониён рӯзи 16 январ дар як китоб аз ҷониби президенти Покистон Мамнун Ҳусейн ва Донишгоҳи Давлатии Исломӣ муаррифӣ шуд.

Страницы